دوباره می‌سازمت وطن       اگرچه با خشت جان خویش

فرصت: دولت و شورای نگهبان می خواستند فرصت را تلف کنند تا ما نتوانیم در انتخابات ‏حضور فعال داشته باشیم، به همین دلیل ما هم در تمام این مدت فرصت را از دست دادیم.‏

دولت: مردمی که به خاتمی رای دادند، در حقیقت با نظام بیعت کردند، مردمی که علیه خاتمی ‏هم رای دادند، با نظام بیعت کردند، در هر حال هر کسی به هر کسی رای داده باشد با نظام ‏بیعت کرده است.‏

دقت در سیاست: ما فکر کردیم اینها می خوان رفسنجانی رای بیاره، رفتیم به احمدی نژاد رای ‏دادیم، نگو اصلا بازی شون همین بود، ما هم اصلا حواس مون نبود. ‏

رای: عجب غلطی کردیم دفعه قبل رای ندادیم، حالا اگر رای بدیم فایده نداره، این دفعه رای ‏نمی دیم.‏

من: من دوست دارم خاتمی رای بیاره، ولی هرگز حاضر نیستم توی انتخابات اینها شرکت ‏کنم، افتخار می کنم که شناسنامه من تا به حال یک مهر هم نخورده.‏

دوم خرداد: دوم خرداد مردم رای دادن، نتیجه اش این شد، حالا دیگه ما رای نمی دیم، البته من ‏دوم خرداد هم رای ندادم.‏

صندوق: ما به هر کی رای بدیم، اینها همونی که دل شون می خواد از توی صندوق درمی ‏آرن.‏

کار یک سره: ما رای نمی دیم که کار اینها یک سره بشه، دنیا بیاد بزنه پدر اینها رو دربیاره، ‏ولی اگر تمام دنیا هم بخواد به ایران حمله کنه خودم می رم باهاشون می جنگم و نمی گذارم ‏مملکتم دست اونها بیفته.‏

تحریم: ما اگر تحریم کنیم سی درصد هم توی انتخابات شرکت نمی کنن، البته اگر احمدی نژاد ‏سرکار اومد بخاطر تحریم کردن ما نبود، مگه ما چند درصد هستیم؟

صلاحیت: ما می دونیم اونها صلاحیت های نامزدهای ما رو رد می کنن که ما در انتخابات ‏شرکت نکنیم، تا خودشون پیروز بشن، ما هم در انتخابات شرکت نمی کنیم تا اونها پیروز ‏بشن.‏

نامزدها: ما گفته بودیم در انتخاباتی که صلاحیت نامزدمان را رد کنند، شرکت نمی کنیم... اما ‏اکنون با وجود اینکه صلاحیت نامزدهای مان را رد کردند لازم است در انتخابات شرکت کنیم.‏

مردم: مردم هرگز به خاتمی رای ندادند، آنها برای لج کردن با ناطق به خاتمی رای دادند، ‏مردم از لج هاشمی به اصلاح طلبان مجلس ششم رای دادند، مردم از لج هاشمی به احمدی ‏نژاد رای دادند، یک سال بعد هم مردم از لج احمدی نژاد برای انتخابات خبرگان به هاشمی ‏رای دادند.‏

همراه شو عزیز! ‏

وقت زیادی نداریم. با این فرض حرکت کنیم که گروهی تصمیم دارند رای سازماندهی شده به ‏اصولگرایان بدهند، گروهی هم قطعا در انتخابات شرکت نمی کنند، در این میان گروهی ‏هستند که به دلیل از دست رفتن فرصت تبلیغاتی اصلاح طلبان، بدون اینکه موضع مخالفی با ‏حضور در انتخابات داشته باشند، در جریان انتخابات و حضور اصلاح طلبان نیستند، برای ‏اینکه در این دو روز باقی مانده بتوانیم تعداد رای اصلاح طلبان را بالا ببریم برخی موارد را ‏مورد توجه قرار دهیم.‏

سیستم آنتی کیهان: در حال حاضر کیهان و صدا و سیما و نشریات راست با تمام قدرت روی ‏این موضع متمرکز شده اند که « عوامل دشمن و مخالفان و عناصر مساله دار» انتخابات را ‏تحریم کردند، اما ملت ما با شرکت در انتخابات مشت محکمی به دهان کسانی که انتخابات را ‏تحریم می کنند، می زنند.... کیهان و رسانه های دولتی به بهانه این که بگویند تحریم بی تاثیر ‏است، هر روز خبرهای تحریم را پوشش می دهند.‏

سیستم گوش مفید: برای قانع کردن کسانی که قصد تحریم دارند وقت نگذارید، وقت مان را ‏برای تبلیغ برای کسانی بگذاریم که اطلاعات کافی ندارند یا انگیزه زیادی ندارند.‏

سیستم سریش: هر کسی را که می توانید قانع کنید، با تمام افرادی که آشنا هستید تماس بگیرید ‏و با آنها قرار شرکت در انتخابات را بگذارید و تا روز برگزاری انتخابات وقتی مطمئن نشدید ‏رای داده اند، آنها را رها نکنید. ‏

سیستم میخ: تمام وقت آزادمان را یک نفری و چند نفری در خیابان بگذرانیم، تا می توانیم ‏سعی کنیم در مقابل تلاش دولت که می خواهد فضای انتخابات سرد باشد، کوشش کنیم. خلاء ‏تبلیغاتی و رسانه ای را از طریق حضور دائمی در خیابان پر کنیم. ‏

سیستم لیستی: به نظر می رسد که خیلی ها اطلاعات کافی در مورد نامزدها ندارند، سعی کنیم ‏از هر طریق فهرست اصلاح طلبان را به دست کسانی که اطلاعات کافی ندارند بدهیم. ‏

سیستم برو مستقیم، نزن چپ: به هیچ وجه علیه رقبای هم خانواده اصلاح طلبان تبلیغ نکنید، ‏مستقیما برای لیست اصلاح طلبان تبلیغ کنید. مشکل کروبی را بعدا در الیگودرز حل می کنیم.‏

سیستم دیواری: تا می توانید سعی کنید از فضای شخصی مثل اتومبیل، دیوار خانه، فضاهای ‏در دسترس خیابانی برای تبلیغ لیست اصلاح طلبان استفاده کنید. به جای استفاده از پوسترهای ‏رسمی از نوشته های شخصی استفاده کنیم، به لیست اصلاح طلبان رای دهیم.‏

رفراندم رفراندم راه نجات مردم

خیلی حال خرابی است. مثل انتخابات های گذشته همه دوستان چت سنگین کردند. به نظرم می ‏رسد همه می خواهند حیثیت سیاسی شان را برای روز مبادا نگه داریم و گاهی یادشان می رود که ‏از روز مبادا یک ماهی هم گذشته است. با یکی از دوستان در ایران حرف زدم، گفت خبری از ‏انتخابات نیست که نیست. به یکی از دوستان تازه به فرنگ آمده هم گفتم چطوری؟ گفت: با شرکت ‏در انتخابات مخالفم. با یکی از دوستان مقیم آمریکا حرف زدم، از او پرسیدم، در انتخابات شرکت ‏می کنی؟ گفت: « حتما، باید به اوباما رای بدهیم.» می خواستم بپرسم: در انتخابات ایران چی؟ اما ‏نپرسیدم، چون احتمالا باید توضیح می دادم که در ایران انتخابات در حال برگزاری است و باید ‏می گفتم که انتخابات چهار روز دیگر برگزار می شود و اگر همه اینها را می گفتم احتمالا خوابش ‏می گرفت. البته فقط او در حال خواب نیست، به نظرم خیلی ها در حال خوابند، اصولا خواب چیز ‏خوبی است، فقط مشکلش این است که به قول آقای کروبی وقتی از خواب بیدار می شوی می بینی ‏نتیجه انتخابات عوض شده. به همین دلیل به برخی مسائل مربوط به گذشته و چراغ و آینده توجه ‏کنید.
‏
گذشته، چراغ، راه
گاهی اوقات واقعا نمی شود تشخیص داد که کدام گذشته چراغ راه کدام آینده است، چرا که گذشته ‏گاهی چنان از ما دور است که اصلا نور چراغش را نمی بینیم، به همین دلیل راه آینده هم معلوم ‏نمی شود. مثلا همین اتفاقاتی که در انتخابات یک سال قبل و دو سال قبل و سه سال قبل و چهار ‏سال قبل و پنج سال قبل افتاد. گذشته دوران مصدق چراغ راه آینده ماست، چون پنجاه سال قبل ‏اتفاق افتاد، اما انتخابات احمدی نژاد چراغ راه آینده ما نیست، چون سه سال قبل اتفاق افتاد. به ‏نظر می رسد مشکل نزدیک بینی داریم. در همین راستا برخی موارد انتخاباتی گذشته را که قبلا ‏قرار بود چراغ راه آینده باشد، ولی معلوم نیست الآن چراغ راه کجاست یادآوری می کنم.‏

از نود و نه درصد تا یک درصد و نیم
هشت سال قبل: اگر هاشمی بیاید ما فقط 90 درصد قدرت را خواهیم داشت، پس نباید بیاید تا ما ‏‏99 درصد قدرت را داشته باشیم.‏
شش سال قبل: شوراها حتی ده درصد هم در قدرت سیاسی نقش ندارند، هر کسی می خواهد آن را ‏بگیرد. ‏
پنج سال قبل: اگر وارد انتخابات مجلس هفتم شویم فقط شصت درصد مجلس را می گیریم، بهتر ‏است حیثیت سیاسی داشته باشیم ولی قدرت نداشته باشیم. ‏
سه سال قبل: اگر معین نباشد ما پنجاه درصد قدرت را هم نخواهیم داشت، پس بهتر است همه را ‏بدهیم به آنها. ‏
امسال: در بهترین حالت فقط می توانیم سی درصد مجلس را بگیریم، پس بهتر است اصلا قدرت ‏نداشته باشیم. ‏
نتیجه گیری: ما یا همه قدرت را می خواهیم یا هیچ قدرتی نمی خواهیم.‏

سازماندهی، استراتژی و تاکتیک
هشت سال قبل: اصلاح طلبان تصمیم گرفتند با تمام قدرت وارد انتخابات مجلس ششم شوند و ‏حداقل هفتاد درصد مجلس را به دست بیاورند، اما چون سازماندهی مناسب نداشتند، تصادفا نود ‏درصد مجلس را به دست آوردند و چون سازماندهی مناسب نداشتند موفق نشدند ریاست مجلسی را ‏که نود درصد آن را در اختیار داشتند به دست بیاورند.‏
شش سال قبل: صلاحیت اصلاح طلبان برای انتخابات تائید شده بود، شورای قبلی هم دست آنها ‏بود، حزب هم داشتند، سازماندهی هم داشتند، منتهی تا یک هفته پس از انتخابات نمی دانستند می ‏خواهند در انتخابات شرکت کنند. آنها دو سال بعد به این نتیجه رسیدند که شورای شهر مهم است.‏
چهار سال قبل: اصلاح طلبان به این نتیجه رسیده بودند که باید از حاکمیت بیرون بروند، حاکمیت ‏هم به این نتیجه رسیده بود که آنها باید بیرون بروند، اصلاح طلبان تصمیم گرفتند مجلس را به ‏محافظه کاران بدهند که آنها هر غلطی می خواهند بکنند، آنها هم هر غلطی می خواستند کردند.‏
سه سال قبل: اصلاح طلبان با دقت تمام و با سازماندهی دقیق نامزدی را انتخاب کردند که می ‏دانستند رای نمی آورد. این اتفاق افتاد، آنها در مرحله دوم شش روز وقت داشتند که به این نتیجه ‏برسند که باید به کسی که طرفدارشان است رای بدهند، نه به کسی که مخالف شان است، برای ‏فهمیدن این موضوع چهار روز صبر کردند و وقتی به نتیجه رسیدند فقط 24 ساعت وقت داشتند.‏
دو سال قبل: اصلاح طلبان می دانستند که فقط می توانند شش کرسی از پانزده کرسی را داشته ‏باشند، آنها برای اولین بار تصمیم گرفتند همان کاری را بکنند که باید بکنند.‏
امسال: اصلاح طلبان می دانند که می توانند چهل درصد مجلس را به دست بیاورند، ولی چون ‏دوست دارند هفتاد درصد مجلس را به دست بیاورند همان چهل درصد را هم به دست نمی آورند.‏
نتیجه گیری: ما دوست داریم، ما می خواهیم، ما حق داریم، اما آنها هم دوست دارند، آنها هم می ‏خواهند و آنها هم حق ما را می توانند بخورند.‏

نامشروع است، نامشروع خواهد ماند
انتخابات شوراهای شهر نامشروع است، شوراها تشکیل شد.‏
انتخابات مجلس نامشروع است و مجلس فرمایشی است، مجلس با قدرت تشکیل شد.‏
انتخابات ریاست جمهوری نامشروع است، احمدی نژاد مقتدرترین رئیس جمهور تاریخ ایران شد.‏
انتخابات مجلس هشتم نامشروع است، مجلس تشکیل خواهد شد. ‏
نتیجه گیری: هفتاد درصد قدرت های جهان نامشروع هستند، ولی هستند.‏

عالیجناب سرخ پوش و عالیجناب کروبی
هشت سال قبل، رفسنجانی از سردار سازندگی تبدیل به عالیجناب سرخپوش شد.‏
شش سال قبل ابراهیم اصغرزاده ازدوست اصلاح طلبان تبدیل به دشمن اصلی انتخاباتی در ‏شوراها شد.‏
چهار سال قبل کرباسچی از امیرکبیر ایران تبدیل به سازشکار نوکر کارگزاران شد.‏
سه سال قبل رفسنجانی تبدیل به مفسد اقتصادی شد.‏
امسال کروبی از شیخ اصلاحات تبدیل به دشمن اصلی اصلاحات شد.‏
نتیجه گیری: ما در هر حال یک دشمن پیدا می کنیم که به او رای ندهیم.‏

تحریم باید گردد
شش سال قبل انتخابات شوراها را در حالتی که نهضت آزادی هم تائید صلاحیت شده بود تحریم ‏کردیم چون اصلاح طلبان تنوانسته بودند شهرداری را اداره کنند، در نتیجه احمدی نژاد شهردار ‏تهران شد و ما هیچ تقصیری نداشتیم. ‏
چهار سال قبل انتخابات مجلس را تحریم کردیم، چون مجلس ششم نتوانسته بود هیچ کاری بکند، ‏در نتیجه حداد عادل رئیس مجلس شد. ‏
سه سال قبل انتخابات ریاست جمهوری را تحریم کردیم، چون نه از معین خوش مان می آمد و نه ‏از هاشمی، در نتیجه احمدی نژاد رئیس جمهور شد. ‏
امسال چون نامزدهای اصلاح طلب رد صلاحیت شده اند انتخابات را تحریم می کنیم. ‏
نتیجه گیری: ما اول می دانیم نمی خواهیم در انتخابات شرکت کنیم، بعد دلیل آن را پیدا می کنیم.‏